I po urlopie. Podsumowanie mazurskich, podlaskich i toruńskich szlaków. I duuużo zdjęć

Wczoraj wieczorem wjechaliśmy do Poznania zamykając nasze polskie dalsze wojaże.

Miasto wydało mi się od razu zapyziałe, prowincjonalne, leniwe...
A to nie tyle w kontraście z barwnymi Mazurami ale przede wszystkim Toruniem, o jaki na dwa dni zahaczyliśmy.

Co udało nam się w tym roku zobaczyć?

Nie wszystko zgodnie z planem.

Nie udało się wbrew planom pojechać do Wilna, ani dotrzeć do rejonów Kruszynian i Bohonik zamieszkiwanych przez polskich Tatarów. Pokonały nas upały i malutki samochód bez klimatyzacji:)

Nasze wakacje po zainstalowaniu się u moich gościnnych rodziców na Mazurach oparliśmy głównie o punkty związane z historią militarną, ale nie tylko.

Wyprawiliśmy się:

• do malowniczego niczym sceneria Shire z planu Władcy Pierścieni skansenu kurpiowskiego w Nowogrodzie. Położyłam się na trawie wśród drewnianych chałup, młynów, z widokiem na leniwą Narew i z szumem liści nad głową i poczułam, że życie bywa piękne:)))

• do Jeży w woj. podlaskim śladem zabawy zwanej questingiem, polegającej na rozwiązywaniu zagadek na trasie wycieczki, gdzie nie tylko zobaczyliśmy leśne bunkry z czasów II wojny światowej, ale i arcymalowniczy widok, tym razem rodem z sielankowej reklamy mleka czy masła. 

Szczęśliwe krowy czasami się zdarzają:) Przechadzały się w rzece, skubały trawę, a między nimi kroczyły masowo bociany. Nasze miejskie dziecko kiedy zobaczyło je na gnieździe, orzekło, że są sztuczne, bo się nie ruszają:))

• do kwatery Hitlera w Gierłoży - miejsca, jakiego nie można ominąć na mazurskiej trasie. Doskonale zorganizowanego turystycznie. Koniecznie należy wybrać się na przechadzkę z przewodnikiem, grupy zbierają się co chwilkę. Nam trafiła się energiczna przewodniczka, autorka książeczki o tym miejscu, która przewodnickim zwyczajem opowiedziała nam poza faktami historycznymi także kilka ciekawostek czy zastanawiających faktów. Nie wiedziałam, że Hitler był narkomanem i w ramach codziennych zastrzyków przyjmował amfetaminę w coraz większych dawkach... Nie dziwi w tym kontekście jego szał, pieniactwo i groza jaką siał.

• do Pozezdrza, gdzie znajduje się bunkier Himmlera - jednej z kluczowych mrocznych postaci II wojny światowej.

• do Giżycka, gdzie zwiedziliśmy twierdzę Boyen i zajrzeliśmy do odrestaurowanej wieży ciśnień, na szczycie której mieści się kawiarnia. A w niej to spróbowaliśmy regionalnego (pochodzącego z Litwy) przysmaku - kibijnów z kruchego ciasta, rozmaicie nadziewanych. Pan mąż zjadł pyszne z kurczakiem, a ja z jabłkami i bananami. Warto, choć te banany brzmią mało regionalnie:)

• do Mamerek, gdzie spotkało nas największe turystyczne rozczarowanie roku. 

W miejscu tym znajdują się zachowane w całości bunkry - pozostałości po centrum dowództwa OKH. Miejsce reklamuje się bursztynową komnatą, muzeum tajnej broni nazistów i rekonstrukcją u-boota oraz strzelnicą.
A jak jest w rzeczywistości? Brud, brak jakichkolwiek oznaczeń i zaplecza dla turystów. Bursztynowa komnata - to kwadrat szerokości 1m x1m. Muzeum broni to 4 makiety z tabliczkami. Wystawa przedmiotów codziennego użytku zachowanych z bunkrów to jedna lepiąca się gablota z brudnymi eksponatami.
Bunkry są nieoznakowane, nieoświetlone, pełne błocka, po którym przechodzi się po byle jak rzuconych deskach. W tle emitowane na dwóch ekranach są filmy dokumentalne, których nie da się obejrzeć, bo wzajemnie się zagłuszają. Zafascynowani historią i bardzo nastawieni na przygodę absolutnie odradzamy to miejsce totalnie zdegustowani naciągactwem i brakiem szacunku do zwiedzających.

Ale za to popstrykałam zdjęcia przyrodzie:)

• do Pisza, gdzie zajrzeliśmy do znakomicie zrekonstruowanego, oznakowanego siłami pasjonatów bunkra Piskiego Przyczółka Ryglowego. Zostaliśmy oprowadzeni przez pana Sławka, który wraz z przyjaciółmi ze stowarzyszenia własnymi rękoma dba o to miejsce, rozwija je, wyszukuje eksponaty i odsłania kolejne fragmenty historii wojennej tych rejonów. Polecamy!

Udało mi się też spotkać z kumpelą Gosią, która na dniach spodziewa się córeczki.
Wczesnym rankiem pojechaliśmy z Gosią do lasu (kochany pan mąż zawiózł nas bez zająknięcia), nad krystalicznie czyste i ciepłe, małe jezioro ukryte wśród sosen puszczy piskiej. Tam zrobiłam Gosi pamiątkową ciążową sesję. Gosia pozowała w jeziorze, w białej sukni, w otuleniu białego tiulu, wśród sitowia. Jestem bardzo zadowolona z efektów sesji i niesamowitego klimatu letniego poranka w sercu lasu. I oczywiście czekamy na małą Gabrysię:)

• do Golubia Dobrzynia, gdzie zwiedziliśmy zamek w ramach wakacji z duchami;)

• do Torunia, gdzie zwiedziliśmy z Ni Młyn Wiedzy - miejsce analogiczne do Centrum Nauki Kopernik, z bogatymi interaktywnymi wystawami rozmieszczonymi na 5 piętrach. Zdecydowanie warto tam zajrzeć!

W Toruniu poszwędaliśmy się też po starym mieście, zjedliśmy pierniki a na obiad zawitaliśmy do popularnych knajpek - Manekina z pysznymi naleśnikami i do Starego Metropolis z daniami kuchni włoskiej. Oba miejsca polecamy, a liczba gości i czas oczekiwania świadczą o ich popularności. Porcje ogromne, dania pyszne a ceny przystępne.

W Toruniu Nina poszalała też w Piernikowym Miasteczku - na placu zabaw nawiązującym do tradycji miasta.

A my zobaczyliśmy 1 sierpnia rekonstrukcję historyczną - inscenizację napadu na konwój z czasu Powstania. U moich stóp spadły gorące łuski z wystrzeliwanych nabojów...

W drodze powrotnej nie wystarczyło nam czasu na odwiedzenie uzdrowiskowej części Inowrocławia, ale wszystko przed nami;))

Zawsze staram się polecać warte uwagi noclegi. Na Mazurach gorąco polecamy agroturystykę w Skłodowie. W cenie 100 zł spaliśmy w dwupokojowym apartamencie z łazienką z widokiem na staw i przystań, a wieczorem piekliśmy kiełbaski przy ognisku z widokiem na jezioro.



Pod Toruniem zatrzymaliśmy się w stadninie Młyńska Struga. W cenie 80 zł dostaliśmy do dyspozycji piętrowy w pełni wyposażony drewniany dom, z kuchnią, salonem, łazienką, ubikacją... Za oknem widzieliśmy konie, biegające pieski (wielkości Wilkora z Gry o Tron), czyściutki strumień z pstrągami i plac zabaw dla Ni.

Czy chcieć czegoś więcej od wakacji??

Udało mi się jeszcze w czasie urlopu:

• uszyć pierwszą w życiu spódnicę - z dresówki - w której przebiegałam cały urlop i z której jestem arcydumna, choć ma wiele wad i wystających nitek:P
• zrobić z mamą pyszne muszle nadziewane kurkami kupionymi przez tatę,  szpinakiem i mascarpone
• przeczytać trzy książki - "Pochwałę Powolności" Carla Honore (idealna na urlop), "Położną" Janette Kalyty i "Dziewczyny Wojenne" Łukasza Modelskiego
• kąpać w jeziorze i cieszyć pięknem mazurskiej przyrody i pogodą
• przytulić do mamy i cieszyć jej gościnnością i domową kuchnią:)
• spać w ciągu dnia bez wyrzutów sumienia:)
• zjeść pyszne grillowane warzywa, leżeć pod jabłonią na działce u mamy i patrzeć na taplającą się w baseniku Ninę
• spędzić czas z panem mężem i przekonać się kolejny raz, że wspólne zainteresowania są gwarancją bezkonfliktowego planowania urlopu :P (dzięki nim mieliśmy znów wakacje z historią na pierwszym planie)
• spotkać z przyjaciółką Kasią z dzieciństwa i jej dziećmi i potaplać wspólnie nad jeziorem
• odpoczywać przez duże O:) 

A teraz jesteśmy w domu, przeglądamy zdjęcia i cieszymy się ostatnimi dniami urlopu...