Nie chcę pieroga! (rzut na podłogę).
Nie chcę uszek! (żarliwe kręcenie głową).
Chcę rybki! (próba smakowa) Nie chcę rybki! (wyplucie).
Chcę chlebka!
Tak to tym sposobem dziecko w Wigilię jadło suchy chlebek. I popijało soczkiem marchwiowym.
Największym hitem prezentowym pod choinką (ubraną ostatecznie przeze mnie mimo pięknej i nierealistycznej wizji ubierania jej z dziecięciem) okazał się zestaw małego lekarza zrobiony przez rodziców - biały woreczek z naszytym czerwonym krzyżem a'la apteczka, bandaż, pudełka po lekach, strzykawka.
Ochoczo zabrała się do robienia nam zastrzyków i bandażowania lalek.
Hitem okazał się też zestaw do pieczenia - wałek, foremki, pędzelek silikonowy, forma do ciasta. Przystąpiła do wałkowania z zapałem ojca po głowie i pędzlowania ekranu laptopa, z którego sączył się jazzik Melody Gardot i Madeleine Peyroux.
Do Wigilii zasiedliśmy w trójkę o dziewiętnastej. Po 15 minutach przerywanych wybrzydzaniem Ni było po wszystkim. Jeszcze rozmowa na Skype z dziadkami i ogłosiliśmy zakończenie części oficjalnej.
Kurtyna w dół, przebieramy się w domowe ubrania.
Tym bardziej, że Ni ochlapała elegancką suknię sokiem, a mnie przed samą kolacją dopadło paskudne przeziębienie ze stanem podgorączkowym, dreszczami i bólem gardła.
Dopchałam się na koniec makowcem i brownies, zapiłam kubkiem herbaty i Fervexu zamiast planowanego grzanego wina. A potem pokasłując zaszyłam pod kocem z Grey's Anatomy na ekranie laptopa.
Pan mąż zaś powędrował wykończony okiełznywaniem Bu spać razem ze sprawczynią tego wykończenia.
I tak wbrew planom romantycznego wieczoru zakończyła się nasza pierwsza trzyosobowa Wigilia. Może tym lepiej, bo zbyt wiele myśli o Drogich Nieobecnych kołacze się w głowie...
Minęła w iście gorączkowej atmosfera, apsik.
A jak minęły Wasze Wigilie?
Jak przeczytałam o Twojej NI, to widzę moją Majkę. Rok temu wypiła tylko soczek, który dzięki Bogu, przyniosłam do teściów. W tym roku było lepiej, bo przyniosłam do pierogi ruskie, które zjadła.Gdyby nie pierogi wróciłaby głodna do domu..
OdpowiedzUsuńPoza tym było całkiem przyjemnie i rodzinnie, jak nie u teściów;)
Życzę dużo zdrowia!
Nasza wigilia nie była ekspresowa, ale przy naszym stole zasiadło trzy razy więcej osób niz u was;-)
OdpowiedzUsuńZa to jeśli chodzi o spożywanie wigilijnych potraw przez Najmłodszą, to był barszczyk z "tradycyjnym wigilijnym jajeczkiem", koniecznie zabielony smietanka, żeby był taki jak w przedszkolu- z tego zjedzone zostało jajeczko. Potem kawałek suchej bułki i jeden pieróg ruski. I to by było na tyle. A był czas, lata świetlne temu (czyli jak Truśka miała niecałe dwa latka), że rzucała się na iszka z grzybami (które w tym czasie z uwagi na młody wiek niechętnie jej daliśmy), wyjadała z upodobaniem kawałeczki karpia pracowicie przez tatusia oskubane z ości. Ech, żal, że już minęło i na razie nie wraca....
Wszystkiego dobrego dla was w Nowym Roku, zdrowia przede wszystkim i więcej czasu, mniej pracy, ale pieniążków co najmniej tyle samo;-)
Nam z kolei dziecię nie chciało zrobić sobie drzemki pomimo wstania o wczesnej porze, dlatego wraz z kuzynką równolatką już mniej więcej 2 godziny przed planowaną Wigilią zaczęły marudzić, wytrącając z równowagi swoich rodziców ;) Natomiast gdy już udało się usiąść wszystkim do stołu - Nina, po kilku kęsach karpia zasnęła na siedząco :) Co więcej, pomimo że była to godzina 17 z małym hakiem - Nina postanowiła już spać do rana, więc prezenty rozpakowywała w amerykańskim stylu - następnego ranka :)
OdpowiedzUsuńA ja, jako że noszę w sobie obecnie kolejnego potomka, z przerażeniem myślę o przyszłorocznych świętach, zaś na normalne, spokojne święta będę musiała poczekać jeszcze... chyba z 5 lat?! ;)
a nasze swieta fantastyczne. Dzieciaczki udalo sie polozyc przed wigilia na drzemke. Na samej wigilii jadly wszystko co sie im na stol podalo ;) misiu zjadl pol miski tortellini, zupe grzybowa i dwa kawalki lososia. Dziewczyny ciout mniej ale i tak jak na ich codzienne marudzenia (zwlaszcza ameli) to super. jak dla mnie wigilia moglaby byc codziennie- po pierwsze nic nie musialam samaprzygotowywac bo jechalismy na gotowe a po drugie dzieciaki zajadaly z takim smakiem ze mi az milo bylo patrzec :) po koledach- prezenty- jeszcze cudowniejszy moment... ach... te swieta na dlugo pozostana w pamieci i mam nadzieje ze przyszle beda jescze bardziej wyjatkowe :)
OdpowiedzUsuńnie ma się co dziwić, dziecko wyczuło fałsz, pisałaś kiedyś o tym, że wychowujecie ją w duchu ateistycznym;-) to i karpikiem splunie i pierożkiem rzuci, nieprzyzwyczajona do katolickich gusł;-)
OdpowiedzUsuńzaznaczam - żartowałam!
wszystkiego dobrego w nowym roku:-)